Het eten aan de Amalfikust is van wereldklasse. Het zal je niet verbazen dat er een glansrijke hoofdrol voor citroen is weggelegd. Naast limoncello vind je de citrusvrucht terug in gebak en tal van pasta’s. Wat betreft culinaire hoogstandjes spant Minori de kroon; dit dorp was in het verleden zelfs pasta- en gebakproducent voor het Napolitaanse koninkrijk. In Cetara smul je van verse tonijn en de ‘colatura di alici’, een traditionele ansjovisolie die de locals ook wel ‘vloeibaar goud’ noemen. Zin in fastfood? Dan bestel je een cuòppo napoletano, oftewel een papieren puntzak vol gefrituurde lekkernijen.
Welke pastagerechten moet je hier proeven?
De pasta van de kust is scialatielli, een dikke, korte verse pasta die in Amalfi zelf zou zijn bedacht. Je eet hem klassiek ai frutti di mare, met mosselen, venusschelpen, garnalen en tomaat. Een tweede streekklassieker zijn ndunderi uit Minori, plompe gnocchi van ricotta die tot de oudste pastasoorten van Italië worden gerekend en traditioneel op de feestdag van Santa Trofimena worden gegeten.
Uit Cetara komt de spaghetti con colatura di alici: niets meer dan pasta, knoflook, olie, peterselie en de barnsteenkleurige ansjovisolie. Simpeler kan niet, maar de umami-explosie verklaart waarom koks uit heel Italië ervoor omrijden.
Wat zijn de zoete specialiteiten van de kust?
De delizia al limone is het paradepaardje: een koepeltje van luchtige cake gevuld en overgoten met citroencreme, uitgevonden op het schiereiland van Sorrento en geperfectioneerd in de banketbakkerijen van Minori. Banketbakker Sal De Riso maakte er vanuit Minori een nationale beroemdheid van.
Daarnaast wil je de sfogliatella Santa Rosa proeven, de gevulde bladerdeegschelp die volgens de overlevering in de achttiende eeuw werd bedacht door nonnen van het klooster Santa Rosa in Conca dei Marini. En bestel na het eten eens een babà, een in rum gedrenkt gistgebakje dat via Napels in alle vitrines van de kust is beland.
Wat drink je bij het eten aan de Amalfikust?
De kust heeft een eigen wijnappellatie, Costa d'Amalfi DOC, met wijngaarden die op smalle terrassen tegen de rotswanden hangen. De deelgebieden Furore, Ravello en Tramonti leveren verrassend frisse witte wijnen van druiven als falanghina en biancolella, en stevige rode wijnen van onder meer aglianico en piedirosso. Het huis Marisa Cuomo uit Furore is de bekendste naam en schenkt zijn wijnen in restaurants langs de hele kust.
Na het eten volgt vrijwel altijd een ijskoud glaasje limoncello, gemaakt van de sfusato amalfitano, de beschermde langwerpige citroen van de kust. In Tramonti proef je daarnaast concerto, een kruidenlikeur op basis van een oud kloosterrecept.
Hoe vind je een goed restaurant en vermijd je toeristenvallen?
Reserveer in juli en augustus altijd vooraf, zeker voor restaurants met zeezicht in Positano en Amalfi; de goede adressen zitten dan avond na avond vol. Wees kritisch bij zaken direct aan de grootste pleinen met foto's op de menukaart en meertalige aanpraters bij de deur.
De beste prijs-kwaliteit vind je vaak een straat hoger of in de kleinere dorpen: Atrani, Minori, Cetara en het bergdorp Agerola staan bij locals goed aangeschreven. Let op het bordje pesce fresco en vraag naar de vangst van de dag. Lunchmenu's zijn doorgaans voordeliger dan het diner, handig wie op zijn budget let.
