De Amalfikust staat bekend om zijn smalle autoweg die tot de mooiste van de wereld behoort. Wat minder mensen weten, is dat ook de wandelpaden van wereldklasse zijn. De paden werden ooit aangelegd om de geïsoleerde dorpen met elkaar te verbinden. De meeste ervan werden in de19e eeuw aangelegd. De wandelroutes zijn prima zelfstandig te lopen, mits je over een goede conditie beschikt. Gezien het feit dat de dorpjes over hoge rotswanden zijn verdeeld, betekent wandelen langs de Amalfikust veel klimmen en traplopen. Je inspanning is echter de moeite waard, want je wordt beloond met prachtige uitzichten.
Welke wandelingen zijn er naast de Path of the Gods?
De Valle delle Ferriere achter Amalfi is de groene tegenpool van de beroemde godenroute: een schaduwrijk dal met watervallen, oude papiermolens en een natuurreservaat met zeldzame varens. Ideaal op hete dagen.
Andere aanraders zijn de Sentiero dei Limoni, het citroenpad tussen Maiori en Minori dat door eeuwenoude citroenterrassen loopt, en de klim naar de Torre dello Ziro, een wachttoren op de bergkam tussen Atrani en Amalfi met een duizelingwekkend uitzicht op beide plaatsen. Wie het stiller wil, verkent de paden rond Scala en Pontone boven Ravello, waar je tussen kastanjebossen en verlaten kerkjes nauwelijks andere wandelaars tegenkomt.
Hoe volg je de routes en hoe zwaar zijn ze?
De belangrijkste paden zijn gemarkeerd met de rood-witte strepen van de Italiaanse alpenvereniging CAI en op kruispunten staan meestal bordjes met bestemmingen. Toch loont het om een offline kaart of wandelapp op je telefoon te zetten, want de vertakkingen tussen de dorpen zijn talrijk en netwerkdekking is in de dalen niet vanzelfsprekend.
De zwaarte zit hem zelden in de afstand maar vrijwel altijd in de hoogtemeters: vrijwel elke route begint of eindigt met lange trappenpartijen. Plan daarom in kilometers ruim en in uren ruimer, en gebruik de SITA-bus om klimmen te vervangen: omhoog met de bus, wandelend omlaag is de gouden formule.
Wat is het beste seizoen om te wandelen?
Het voorjaar en de herfst zijn met afstand het prettigst. Van maart tot en met mei bloeien de wilde bloemen en de brem op de hellingen, in september en oktober is de zee nog warm genoeg om een wandeling met een duik te combineren. De temperaturen zijn dan aangenaam en het zicht op de kust is vaak glashelder.
In juli en augustus zijn de paden vrijwel onbeschut en kan de hitte gevaarlijk oplopen; wandel dan uitsluitend vroeg in de ochtend. De winter is rustig en mild, maar houd rekening met korte dagen, gladde stenen na regen en een uitgedunde busdienstregeling voor de terugweg.
Wat neem je mee op wandelingen langs de kust?
Stevige schoenen met grip zijn essentieel: de paden bestaan uit ongelijke natuurstenen treden en gruis, en juist op afdalingen gaan de meeste wandelaars onderuit. Neem per persoon ruim water mee, want bronnen en kraantjes zijn schaars en niet elke route passeert een dorp.
Verder wil je zonnebrand en hoofdbedekking bij je hebben, een opgeladen telefoon met offline kaart, wat contant geld voor de bus en eventueel zwemkleding voor een baai onderweg. Wandelstokken zijn geen overbodige luxe voor wie last van de knieën heeft; de trappen tussen de dorpen tellen al snel honderden treden achter elkaar.